امشب،
همة دريچهها
به سوي ماه باز خواهند شد.
امشب،
آسمان نگاه همة نرگسها،
پر از ستاره خواهد شد
و من
سر بر زانوي تنهايي خود خواهم نهاد
آن گاه
غزلي خواهم سرود و آن را
به نسيم خواهم سپرد
امشب،
آسمان دلم باراني ست
و دستهايم
به سوي آسمان گشوده خواهند شد
تا كبوتري باشند و آرزوهايم را
به بارگاه حضرت دوست ببرند
امشب، همة هستی را دوست دارم

|+|
نوشته شده توسط خیال من.رویای او در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 و ساعت 21:34


